Rozważanie
Po wezwaniach maryjnych zaczerpniętych z Litanii Loretańskiej a wymalowanych na naszym kościelnym suficie, w kolejnym adwentowym rozważaniu wracamy do Godzinek. W jej tercji gdzie natrafiamy na najwięcej porównań biblijnych wychwalamy Maryję słowami: „Tronie Salomona”. Tytuł ten zaczerpnięty został z Pieśni nad Pieśniami: „Tron uczynił sobie król Salomon
z drzewa libańskiego: podnóżek zrobił ze srebra, oparcie ze złota, siedzenie wyścielone purpurą,
a wnętrze wykładane hebanem (Pnp 3,9-10).
Król Salomon był tylko ziemskim królem, synem króla Dawida. Ale Pan Bóg obiecał, że z rodu Dawida narodzi się Król większy i wspanialszy, pan nieba i ziemi. Na ziemi nie miał On spoczywać na wspaniałym, ozdobnym i miękko wyścielonym tronie. Twarde miał mieć łoże: od bydlęcego żłobu do krzyża, przeznaczonego dla zbrodniarzy. Ale za to wybrał sobie Matkę najlepszą, najczystszą, najświętszą z kobiet. O błogosławiona jesteś Maryjo, którą Bóg uczynił godną, byś nosiła Jego Syna, byś była Tronem Syna Bożego!
Pierwotnie tej alegorii maryjnej towarzyszył napis w języku niemieckim: SITZ WEISHEIT, co tłumaczy się jako „Siedziba mądrości”. Ten więc aspekt należałoby tu również uwypuklić. Król Salomon, był symbolem mądrości. By słuchać tej mądrości z daleka z licznymi darami przybyła królowa Saby. „Przyszła do Salomona i odbyła z nim rozmowę o wszystkim, co ją nurtowało. Salomon zaś udzielił jej wyjaśnień we wszystkich zagadnieniach przez nią poruszonych. Nie było zagadnienia, nieznanego królowi, którego by jej nie wyjaśnił. Gdy królowa Saby ujrzała całą mądrość Salomona oraz pałac, który zbudował … przemówiła do króla: «Prawdziwa była wieść, którą usłyszałam w moim kraju o twoich dziełach i o twej mądrości. Jednak nie dowierzałam tym wieściom, dopóki sama nie przyjechałam i nie zobaczyłam na własne oczy, że nawet połowy mi nie powiedziano. Przewyższyłeś mądrością i powodzeniem wszelkie pogłoski, które usłyszałam” (1 Kr 10,2-7).
Maryja stała się żywym tronem samego Syna Bożego, który trwa na wieki i się nie kończy. W Maryi zamieszkał Jezus – wcielona Mądrość Boga. Dlatego jest Ona stolicą-tronem mądrości Bożej. O tej Mądrości mówi pierwsza z wielkich antyfon adwentowych: „Mądrości Najwyższego, która zarządzasz wszystkim mocno i łagodnie, przyjdź i naucz nas drogi roztropności” (17.12.). Maryja stała się narzędziem w ręku Boga, aby przez Jej pośrednictwo wydać Słowo odwiecznej Mądrości. Stąd i tu ma swoje źródło wezwanie z Litanii Loretańskiej: „Stolico Mądrości”.
Głupota jest grzechem. Trzeba nam się jej strzec. Zdobywać mądrość to zadanie dla nas. Jak to czynić? Słuchać Boga, słuchać rodziców i wychowawców, słuchać Kościoła Matki. Tylko tyle i aż tyle.
Modlitwa
Maryjo, ubrana w Słońce, Piękna jak w pełni księżyc, Tęczo z pięknych farb złożona, Runo Gedeona, Studnio Jakubowa, Ogrodzie rajski, Matko wszechżyjących, Arko Noego, Bramo niebieska, Krzaku Boskim ogniem gorejąca, Tronie w słupie obłoku, Arko przymierza, Różdżko Aaronowa, Judyt wojująca, piękna Estero, Panno można, Zwierciadło sprawiedliwości, Stolico mądrości – módl się za nami!
Zadanie na dziś
Przeczytaj fragment Księgi Przysłów, zwłaszcza dwa ostanie rozdziały.
Pieśń
Do Ciebie Matko szafarko łask …
